دیده بان ایران

تخریب حسینیه به دست شیعیان حسینی!

بعضی وقتها عجب اتفاقهایی که توی این کشور اسلامی رخ نمی دهد. چند روز پیش خبری را خواندیم مبنی بر اینکه نیروهای انتظامی بر اساس دستوری از مراکز امنیتی به حسینیه دراویش نعمت اللهی در قم (خیابان شهدا) مراجعه کرده و از آنان خواسته اند تا فعالیتهای خود را متوقف کرده و حسینیه را ترک کنند.

علی الظاهر برادران عزیز صوفی نعمت اللهی که به قول نویسندگان جراید رسمی اکثرا اهل گناباد و شهرهای کرد نشین هستند از این کار امتناع کرده و در مقابل زور گویی های نیروهای انتظامی مراجعه کننده مقاومت هایی هم داشته اند.

اینکه چرا دستور داده بودند تا نعمت اللهی های خیابان شهدای قم حسینیه شان را ترک کنند اصلا برای من روشن نیست چون تا کنون هم اگر خبری در این موارد منتشر شده به اصل ماجرا و چرایی آن نپرداخته بلکه به ماجرای زد و خوردها و درگیری ها و مقاومتها و همچنین جنگی شدن فضای قم در چند روز گذشته دامن زده است، اما نکته قابل تامل بعد از تصرف حسینیه اتفاق افتاده که همانا تخریب حسینیه به وسیله انواع ادوات مکانیکی و به کمک امت حزب الله! قم و برخی از طلاب حزب اللهی! بوده است.

تا آنجایی که من به خاطر می آورم به غیر از مسجد ضرار که توسط شخص پیامبر(ص) و با توجه به اتصال وجود نازنین ایشان به سرمنشاء هستی و غیب ، دستور تخریب آن صادر شده بود تا کنون موردی دیده نشده است که مسجد و یا مکانی مقدس چون حسینیه به دستور حاکمان مسلمان و علی الخصوص حاکمان شیعه تخریب شود.

البته دولت وهابی رژیم سعودی دست به بستن مساجدی در شهرهای مدینه و مکه زده است اما لا اقل من به موردی بر خورد نکردم که حتی آن دولت هم دست به تخریب بزند.

سئوال اینجاست که مگر اعضای فرقه صوفیه نعمت اللهی چه کاری کرده اند که باید از انجام فعالیتهای مذهبی در حسینیه ای که خودشان در قم بنا کرده اند محروم شوند و از آن بدتر شاهد تخریب آن مکان مقدس نیز باشند.

چون هیچ چیزی راجع به این مساله روشن نیست نه میتوان درک درستی از این اتفاق داشت و نه می توان تحلیلی منطقی درباره آن انجام داد اما شعری از حافظ می تواند جوابگوی آقایانی باشد که هتاکی را به حسینیه ها هم رسانده اند.

عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت!

که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

همه کس طالب یارند چه هشیار و چه مست

همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت

نا امیدم مکن از سابقه لطف ازل

تو پس پرده چه دانی که چه خوب است و چه زشت

اما مطمئن باید بود که هرکس باد بکارد قطعا طوفان درو خواهد کرد.

|+| نوشته شده توسط ایرانی در پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1384 و ساعت 11:0