دیده بان ایران

حضور مورالس در مراسم افطار ايتام!

بولیوی، کشوری محصور در خشکی، در مرکزآمريكاي جنوبي است. پایتخت آن لاپاز است. این کشور از شمال و شرق با برزيل، از جنوب با آرژانتين و پاراگوءه و از غرب با شيلي و پرو هم جوار است.

كشور بوليوي با داشتن مساحتي بيش از يك ميليون كيلومتر مربع از جمعيتي نزديك به 10 ميليون نفر برخوردار است. صنعت در اين كشور كاملا عقب افتاده و كشاورزي آن نيز در وضعي اسفبار به سر مي برد. عمده مردم بوليوي كشاورز هستند كه بيشتر به كشت و توليد كوكائين مي پردازند. مردم بوليوي داراي اكثريتي فقير و از بيماري هاي ناشي از سوء تغذیه رنج مي برند.

نام رسمی این کشور جمهوری بولیوی است که از نام سيمون بوليوار گرفته شده است،

انتخابات ریاست جمهوری بولیوی در سال ۲۰۰۵ در تاریخ ۱۸ دسامبر برگزار شد. دو کاندیدای اصلی خوان اوو مورالس آيما از حزب حرکت به سوی سوسیالیسم (MAS) و جورج گوئیروگا، رهبر حزب نیروی اجتماعی و دمکراتیک (PODEMOS) و رهبر سابق حزب فعالان دمکراتیک ملی گرا (ADN) بودند.

مورالس در انتخابات با کسب ۵۴ درصد آرا پیروز شد که چنین اکثریتی در طول انتخابات بولیوی بی نظیر بوده است. او در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۶ برای یک دوره پنج ساله سوگند یاد کرد. قبل از مراسم شروع به کار رسمی در لاپاز، او یک مراسم تشریفاتی ملی را در یتاواناکو و در مقابل هزاران نفر از مردم بومی و نمایندگان جنبش های اجتماعی از سراسر آمریکای لاتین، برگزار کرد. هر چند این مراسم نقاط نظر و دیدگاههای او را تعیین نکرد بلکه فقط اصلیت آیماراین او را مشخص کرد. این منطقه از آمریکای جنوبی که جمعیت بومی زیادی را در بر می گیرد از سالهای ۱۵۰۰ به بعد مورد استعمار اسپانیایی ها بوده و توسط نیروهای خارجی اداره می شده است. مورالس عنوان کرد که ۵۰۰ سال مستعمره بودن به پایان رسیده و اکنون آغاز دوران خود مختاری است.

پیروزی او در انتخابات ریاست جمهوری توجه گروههای مبارزه با موادمخدر آمریکایی در آمریکای جنوبی را به خود جلب کرد که تأکید عمده آنها بر ریشه کن کردن کاشت کوکا بود. برنامه تکریم ایالات متحده که هدفش رساندن تولید کوکا به صفر است، از دیدگاه بسیاری از مردم بولیوی تهدیدی برای امرار معاش و زندگی محسوب می شود. مورالس اعلام کرده است که دولت او سعی خواهد کرد تا مصرف مواد مخدر را ممنوع اعلام کند ولی بازار قانونی صادرات برگهای کوکا را حفظ خواهد کرد.

حال چند روزي است كه اين رئيس جمهور سوسيالسيت مهمان دولت و مردم ايران است. علاوه بر ديدارهاي رسمي با مقامات دولتي، اوو مورالس سري هم به كارخانجات صنعتي زد. او در هنگام بازديد از سالن توليد شركت ايران خودرو در گفتگو با خبرنگاران اعلام كرد كه اصلا باور نمي كرده است كه روزي از يك كارخانه توليد اتومبيل بازديد كند! و اين نشان از عقب ماندگي شديد در كشورش است.

اوو مورالس در اولين شب از ماه مبارك رمضان همراه با دكتر احمدي ن‍ژاد در ضيافت افطار ايتام شركت كرد. اين درست كه كشورها به دليل منافع سياسي و اقتصادي در راستاي تحقق سياستهاي خارجي شان با همه دول جهان خواهان ارتباطات تگاتنگ هستند كه قطعا بر پايهه همين سياستهاست كه در چند سال اخير دولت دكتر احمدي ن‍ژاد به كشورهايي در حوزه آمريكاي لاتين چون بوليوي، نيكاراگوئه و ونزوئلا نزديك شده است اما سئوال من اينجاست كه حضور يك رئيس جمهور كمونيست در مراسم افطاري رئيس جمهور چه معنا و مفهومي مي تواند داشته باشد؟

حضور شخصي كه اعتقادي به خداي يكتا ندارد در مراسم افطار كه يكي از شعائر ديني ما مسلمانان است در كجاي سياستهاي خارجي دولت ايران دسته بندي مي شود كه دكتر احمدي نژاد و تيم سياست خارجي ايشان را بر آن مي دارد تا با يك كمونيست پاي سفره افطار رمضان بنشينند؟

آيا بايد براي دستيابي به توقعاتمان در سياستهاي خارجي و دولتي مذهب و شعائر آن رااينگونه به بازي بگيريم؟ تا كي بايد از دين مان در راستاي سياستها و سياست بازي هاميان سوء استفاده كنيم؟ پس كجا هستند كفن پوشان حاضر به يراقي كه در سالهاي گذشته حتي از گيلاس هاي شراب، كه حاوي آب آشاميدني روي ميزهاي تشريفات دول اروپايي در پذيرايي از هيئات سياسي ايران قرار داشت، نمي گذشتند؟؟؟

اصفهان

۱۳/۶/۸۷

|+| نوشته شده توسط ایرانی در چهارشنبه سیزدهم شهریور 1387 و ساعت 13:54